Voor de bezoekers van gisteren: Willem is meestal heel rustig hoor, hij is niet altijd zo hard aan het wenen ;-) .
Gisteren dus bezoek gehad en Willem heeft van zich laten horen. Daar hij nog maar anderhalf uur een flesje had gekregen, vond de mama dat hij nog geen honger kon hebben. Ocharme dat ventje, en maar wenen en roepen. Na een half uurtje tevergeefs geprobeerd te hebben om hem te troosten heb ik hem dan toch een flesje gegeven.... Hij was daarna heel tevreden en heeft 5 uur gelaten tot zijn volgende voeding. Hij mag dat 's nachts eens doen, zo veel tijd tussen laten. Het voordeel van de vele te korte en te vaak onderbroken nachten is hier wel dat ik de uren tussenin heel goed slaap. Normaalgezien duurt het soms uren voor ik in slaap geraak, maar nu heb ik daar niet al te veel tijd voor nodig. En ook het lawaai in de omgeving kan mij niet veel deren. De 'bar met paarse lichtjes' hier bijna naast de deur (er is 1 huis en 1 haag tussen), heeft gisteren blijkbaar de deuren opnieuw geopend na maanden (of is het al meer dan een jaar?) van stilte. Toen ik deze morgen rond een uur of 4 Willem zijn fles aan het geven was, was het feestje blijkbaar nog in volle gang: luide muziek en luid gepraat en gelach van mensen buiten. Maar het heeft me niet verhinderd om diep te slapen tussen de voedingen door!