Morgen is Willem al vijf maand! Het was een stevige baby bij de geboorte en dat is hij nog steeds! We genieten nu vooral in het weekend van wat tijd samen. In de week is dat veel moeilijker. Er blijft dan heel weinig tijd over.
Morgen is Willem al vijf maand! Het was een stevige baby bij de geboorte en dat is hij nog steeds! We genieten nu vooral in het weekend van wat tijd samen. In de week is dat veel moeilijker. Er blijft dan heel weinig tijd over.
Nu Willem al veel actiever met zijn speelgoed speelt, heb ik zijn activiteiten-speelgoed-bal boven gehaald. Hij heeft er zich al goed mee geamuseerd. Al is hij nog een beetje te klein om met alle onderdelen te kunnen spelen, maar dat komt nog wel.
Ik ben van plan om weer wat meer aan sport te doen, om een beetje aan de conditie te werken. Het is nu natuurlijk niet meer zo evident als vroeger. ’s Avonds ben ik meestal pompaf. Bovendien moet dit nu altijd goed op voorhand geregeld worden, zodat Willem ergens terecht kan.
Vanavond wordt er dus weer een potje gebadmintond. Ik zal mijn nieuw gesponsord club t-shirt eens uitproberen. Het is duidelijk dat de shirts gesponsord zijn: er staat een kanjer van een Bavik-logo op de borst (naast de andere minder opvallende logo’s).
Vrijdag over de middag ga ik dan zwemmen met de collega’s. Het zal rustig beginnen zijn voor mij. Ik ben sowieso al de traagste zwemmer en na maanden van inactiviteit zal dat zeker niet veranderd zijn.
Nieuw fenomeen hier: Willem begint te wenen als ik uit zijn gezichtsveld verdwijn. Hij begint dus meer en meer besef te hebben van de wereld en de mensen om zich heen. Zijn oogjes kunnen ook al zo leuk en soms ondeugend stralen!
Intussen ben ik hier weer springlevend. Gelukkig heeft Willem de buikgriep niet overgenomen. Blijkbaar ben ik genoeg uit zijn buurt gebleven.
Neen, niet de kleine Willem is ziek, maar wel de mama. Ik zit hier thuis met buikgriep. Het gaat gelukkig al stukken beter dan gisteren, maar ik doe het hier nog heel rustig aan. Ook morgen heeft de dokter mij nog thuisgehouden. Dat zal wel voldoende zijn, dan is het weekend.
Willem heeft dus woensdagavond zijn derde reeks spuitjes gekregen. Hij heeft nadien toch wel wat koorts gehad (meer dan 39) en slecht geslapen (ik veronderstel dat die hele slechte nacht wel door zijn spuitjes komt, hopelijk).
Verder is hij prima in orde. Hij volgt een mooie gewichtscurve, al ligt die wel boven de bovenste ‘normale’ curve. Hij weegt al 8,780 kg en is 66 cm lang.
Het is hier opnieuw druk, want er moet weer gewerkt worden! Willem slaapt nog altijd niet door, wat het dus toch wel lastig maakt. Deze nacht was hij om 2u30 wakker, maar het volstond om hem zijn slaapaap te geven en hij was weer ‘vertrokken’. Om 4u15 was hij daar opnieuw. Ik had gehoopt dat hij opnieuw in slaap zou vallen, maar niet dus. Na ongeveer een half uurtje liggen hopen dus maar zijn fles gegeven. De jongen had serieus honger.
Morgen krijgt hij zijn derde reeks inspuitingen bij ‘kind en gezin’. Ik ben benieuwd hoeveel hij zal wegen. Hij zal wel nog altijd boven de bovenste curve uitkomen, want ik heb niet de indruk dat hij ‘magerder’ is geworden. Ach ja, de jongen is rond en gezond en het is een plezier om hem groenten- of fruitpap te geven, zo vrolijk hapt hij het van de lepel (vaak begeleid door een ‘hammm’ en een lachje, wel grappig).