Willem heeft zo zijn eigen manier van buiten spelen. Het liefst van al komt hij gewoon naast mij zitten op de vensterbank, met zijn bal in zijn handen. De meer ‘gevaarlijke’ dingen zoals zijn fiets en zijn glijbaan laat hij liever links liggen. Het is blijkbaar niet echt een durver…
Het mooie lenteweer heeft hier al zijn tol ge-eist: de jongen is ziek. Misschien een kou gevangen door wat meer buiten te zijn? Hij ligt hier nu badend in het zweet in zijn bedje (hij is drijfnat). Hopelijk een betere nacht hier dan de vorige (hij sliep heel onrustig en is vaak wakker geweest, gevolg: de mama is moe).
Vandaag is Willem anderhalf jaar. Het is al lang geen kleine baby meer, maar wel een heel lieve en soms ondeugende peuter!